EnglishSrpski

Ime naše kompanije sa pravom se vezuje za uspešna rešenja u oblasti GIS-a.

Rešenja i usluge u potpunosti prilagođavamo potrebama korisnika...

Formiranje TIN-a

Imajući u vidu današnje računarske resurse, algoritam je implementiran tako da se podrazumeva smeštanje kompletnog TIN-a u memoriju računara. Na ovaj način mogu se formirati digitalni modeli terena od više miliona tačaka. Algoritam je baziran na korišćenju trouglova (temena i susedni trouglovi) kao osnovne strukture za predstavljanje TIN-a u memoriji i na disku računara. Osnovne strukture podataka tj. tabele koje se vode za formirani DMT su: čvorovi TIN-a, trouglovi i izvodi površi terena u čvorovima TIN-a. Pored geometrije (koordinate čvorova TIN-a) i topologije TIN-a (indeksi temena i susednih trouglova za svaki trougao TIN-a), za čvorove TIN-a, kao i za stranice trouglova i same trouglove, vode se odgovarajući atributi u smislu njihovog prostornog značenja.

Čvorovi TIN-a se, prema svome značenju, dele na:

  • masovne, tj. obične rasute tačke;
  • lokalne ekstremume (vrh, dno);
  • tačke strukturnih ili prelomnih linija terena;
  • tačke bez poznatih visina.

Za svaku tačku vodi se i informacija o tome da li joj je visina poznata ili joj je naknadno određena (interpolovana) iz DMT-a tokom samog formiranja DMT-a.

Stranice TIN-a klasifikuju se na:

  • linije bez posebnog značenja;
  • strukturne linije terena (obične, padne linije, vododelnice, vodoslivnice, prevojne linije);
  • prelomne linije terena (obične, linije vertikalnih zidova);
  • linije koje pripadaju zatvorenim poligonima bez interpolacije;
  • izohipse.

Za izohipse i linije koje pripadaju poligonima bez interpolacije takođe se vodi informacija o tome da li ove linije treba tretirati i kao prelomne linije, tj. linije preko kojih dolazi do prekida glatkosti površi terena.

Sam algoritam je koncipiran tako da se prvo u triangulaciju ubacuju tačke segmenata obaveznih linija, a nakon toga pojedinačne tačke iz ulaznog skupa. Time se olakšava formiranje ograničene Delaunay-jeve triangulacije (CDT), jer se prekorigovanje mreže da bi se segmenti ovih linija uključili u DT vrši u ranoj fazi, odmah nakon ubacivanja krajnjih tačaka segmenta u TIN, kada je triangulacija sastavljena od relativno male količine podataka. Izuzetak je naravno slučaj kada su podaci dati u formi izohipsi, jer su tada skoro svi podaci praktično u fromi linija i tada prednosti ovakvog pristupa ne dolaze do izražaja. Predviđena je i opcija formiranja konformne DT sukcesivnim deljenjem obaveznih segmenata.

Kompletan algoritam za formiranje TIN DMT-a uključuje veliki broj procedura kao što su:

  • profinjavanje TIN-a (eliminacija izduženih, tankih i velikih trouglova) dodavanjem novih tačaka u triangulaciju sa inteligentnim dodeljivanjem visina tim tačkama;
  • proračun visina za tačke linija koje nemaju poznate visine;
  • brisanje tačaka koje su na manjem odstojanju od obaveznih linija nego što je to dozvoljeno zadatim pragom;
  • markiranje trouglova koji padaju unutar oblasti u kojima nije predviđena interpolacija visina ili iscrtavanje izohipsi;
  • eliminacija horizontalnih trouglova iz mreže;
  • brisanje tačaka iz triangulacije;
  • brisanje trouglova na obodu mreže koji ne ispunjavaju kriterijume u pogledu kvaliteta (oblik, dužina stranica, i sl.);
  • proračun izvoda površi u tačkama TIN-a;
  • procedure za ekstrakciju strukturnih linija terena na osnovu izohipsi i njihovo ubacivanje u DMT;
  • detekcija, korigovanje i dijagnostika grešaka u ulaznim podacima (duple tačke, tačka na liniji, presecanje obaveznih linija, i sl.);
  • prostorno sortiranje i indeksiranje trouglova, i druge.

Posebna pažnja je posvećena robusnosti algoritma s obzirom na greške u ulaznim podacima.

mplementirani algoritam za formiranje TIN-a sadrži i procedure za proračun visina u tačkama strukturnih i prelomnih linija terena koje nemaju poznate izmerene visine. To su najčešće linije koje su dobijene digitalizacijom hidrografije ili drugog tematskog sadržaja sa postojećih topografskih podloga. S obzirom da su u tom slučaju ulazni podaci najčešće dati u formi izohipsi, predviđeno je da se visine za tačke ovih linija određuju linearnom interpolacijom od najbližih presečnih tačaka ovih linija i izohipsi. Ove procedure obavljaju se automatski i korisnik ne mora da vodi računa o tome. Naravno, korisnik uvek može da formira DMT bez linija koje nemaju poznate visine, a da nakon toga, korišćenjem raspoloživih funkcija za interpolaciju visina u datim tačkama, izabere pogodan metod inerpolacije za dodeljivanje visina tačkama ovih linija. Linije sa ovako preračunatim visinama mogu se vratiti u bazu prikupljenih podataka i tretirati za naknadna formiranja DMT-a kao linije kod kojih tačke imaju poznate visine.